പ്രകാശം കണ്ടു

പ്രകാശനം കഴിഞ്ഞു: അൽ ഹംദു ലില്ലാഹ്!!

11/11/10 വ്യാഴം രാത്രി കുണ്ടൂരിലെ ബുർദ മജ്ലിസിൽ വച്ച് കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തരായ പണ്ഡിതനമാരിലൊരാളായ പൊന്മള അബ്ദുൽ ഖാദർ മുസ്ലിയാർ ചെമ്മാട്ടെ വ്യവസായ പ്രമുഖൻ ഇബ്രാഹീം കുട്ടി ഹാജിക്ക് നല്കിക്കൊണ്ട് നിർവ്വഹിച്ചു.

പ്രകാശന കർമ്മത്തിനു പ്രത്യേകം താല്പ്പര്യം കാണിച്ചത് എന്റെ സുഹൃത്തും കുണ്ടൂരിലെ പ്രധാന കാര്യ ദർശിയുമായ സി. ജാഫർ സാഹിബായിരുന്നു. 1988-ൽ ചാപ്പനങ്ങാടിയിലെ ദർസ് പിരിച്ചു വിട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉസ്താദ് സൂപ്പി മുസ്ലിയാർ ചാപ്പനങ്ങാടി ബീരാൻ കുട്ടി മുസ്ലിയാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്നെ തിരൂരങ്ങാടിക്കടുത്ത് ഏതെങ്കിലും ദർസിൽ ചേർക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അന്ന് ഞാൻ പി.എസ്.എം.ഓ. കോളേജിൽ പ്രീഡിഗ്രിക്കു പഠിക്കാൻ പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ബീരാൻ കുട്ടി മുസ്ലിയാരുടെ കത്തുമായി ഞാൻ കുണ്ടൂരിലെത്തി. ഒന്നര വർഷത്തോളം കുണ്ടൂരിൽ പഠിച്ചു. പറമ്പിൽ പീടികക്കാരൻ ഹമീദ് മുസ്ലിയാരായിരുന്നു അവിടുത്തെ മുദരിസ്. അന്ന് ജാഫർ അവിടെ സ്കൂൾ ക്ളാസുകളുമൊക്കെയായി കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു ശേഷം കുണ്ടൂർ ഉസ്താദിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞാൻ തിരൂരങ്ങാടി നടുവിലെ പള്ളിയിലെത്തിപ്പെട്ടു. അന്ന് ജാഫറായിരുന്നു എന്റെ രക്ഷിതാവ്. കുണ്ടൂർ ഉസ്താദ് ജാഫറിനൊപ്പം എന്നെ നടുവിലെ പള്ളിയിലേക്കു പറഞ്ഞയച്ചു. അതൊരു അധ്യായന വർഷത്തിന്റെ മധ്യത്തിലായിരുന്നു. “എന്താണ്‌ ഈ സമയത്തു വരുന്നതെന്ന് തിരൂരങ്ങാടിയിൽ നിന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ‘എനിക്കു കുറച്ചു കടം വന്നു പോയി’ (അതു കൊണ്ടവിടെ നില്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല) എന്ന് ഒരു സൂത്രം പറഞ്ഞാൽ മതിയെന്ന് മോല്യാരുപ്പാപ്പ എന്നോട് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തിരൂരങ്ങാടിയിലെത്തിയത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. കീറിപ്പോയ എന്റെ മുണ്ടിനു പകരം അന്ന് പോകുന്ന ദിവസം ജാഫർ എനിക്കൊരു മുണ്ട് തന്ന് സഹായിച്ചത് ഇന്നും ഞാൻ നന്ദിയോടെ ഓർക്കുന്നു.
പരിപാടിയിൽ എന്റെ ഉസ്താദ് മമ്പീതി മുഹമ്മദ് കുട്ടി മുസ്ലിയാരും സന്നിഹിതനായിരുന്നു.
കുണ്ടൂർ ഉസ്താദിന്റെ മൂത്ത മകൻ ബാവയും ഈ പരിപാടിക്ക് പ്രത്യേകം സഹായിച്ചിരുന്നു.
തിരൂരങ്ങാടിയിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കെന്ന പോലെ പല ആഴ്ചകളിലും ഞാൻ കുണ്ടൂരിൽ പോകാറുണ്ടായിരുന്നു. അസ്വസ്ഥനായിരുന്ന പല രാത്രികളിലും വെളിച്ചം പോലും കയ്യിൽ കരുതാതെ തിരൂരങ്ങാടിയിൽ നിന്നും നടന്ന് ഞാൻ കുണ്ടൂരിൽ പോയി തിരിച്ചു വരാറുണ്ടായിരുന്നു.